Op zaterdag 8 oktober start het nieuwe Roadkill Comedy -seizoen in café De Barcode, Leuven. Wederom met mezelf als maandelijkse MC en de eerste editie al meteen een headliner van formaat: Xander De Rycke! Ge moest uw 4 euro al bijeen aan’t sparen zijn…
Vanaf september verzorg ik een deel van de voorprogramma’s van een nieuw seizoen “Mijn Zwarte Parade”, het tweede avondvullende programma van Xander De Rycke.
Weldra in de speeldata!
The Line-Up is een collectief van 14 doorgewinterde comedians die besloten hebben dat ze graag samen op een podium staan.
Elk met een eigen smoel en een eigen stijl, allen met ballen en jarenlange ervaring in het wereldje.
Geen wilde concepten, geen ingewikkelde plannen… 1 podium, 1 MC, 4 ijzersterke comedians.
Sterk in zijn eenvoud, comedy zoals comedy moet zijn.
Comedy with heart and guts.
Of met andere woorden, ik maak sinds kort deel uit van het aaibaarste humor-collectief van Vlaanderen!
Dankzij de glorieuze uitzending van BASTA, een humoristisch “consumentenprogramma” op Eén van de jongens van Neveneffecten, besliste de VMMa (De Vlaamse Media Maatschappij, het moederbedrijf van de zender VTM en 2BE) vandaag om met onmiddellijke ingang de belspellen richting vuilbak te laveren.
Natuurlijk wisten we allemaal al lang dat die hele toestand stonk, maar als dan een aantal creatieve geesten zich op het fenomeen storten, daar een hoogst vermakelijk en spannend programma rond maken dat meteen rimpels maakt tot in alle lagen van de maatschappij, met als apotheose het tot zinken brengen van het hele systeem, amper een dag later…
Tja, ik probeer daar niet al te lyrisch over te worden en we moeten ook in het achterhoofd houden dat we normaal gezien politici en wettelijke instanties zouden moeten hebben die dit soort dingen opkuisen… maar het is gewoon… Schoon.
Iedere comedian staat op het podium af en toe wel iets zinnig te vertellen over de wereld, dat sommige dingen anders zouden moeten zijn of dat hij sommige dingen niet begrijpt. De laatste aflevering van BASTA zet een standaard voor iedereen die door het gebruik van humor en creativiteit die onmiddellijke wereld rondom hem wil veranderen.
Het legt de lat voor humoristen hoog.
En als u mij nu wil excuseren, ik ga een beetje onder die lat limboën.
Ooit wil ik een hordeloper worden…
“Geïnspireerd”, noemen ze dat.
Bedankt.
Ik ben sinds kort vaste MC op de comedy-avonden in café Hoeden&Petten (Maasmechelen). Hiervoor gevraagd worden was niets minder dan een eer en ik kijk uit naar mijn eerste beurt op donderdag 1 juli, waar ik de sets van Nederlanders Jasper Valstar en Roel C. Verburg aan elkaar zal praten. Ik denk dat Jasper mij in Nederland al een keer of 30 aankondigde en ik kijk uit naar de wederdienst.
… is niet alleen een stukje tekst uit “Ik wil je” van De Kreuners, het is ook de titel van het tweede boek van comedian/schrijver/theatermaker Joost Vandecasteele. Zijn eerste boek “Hoe de wereld perfect functioneert zonder mij” (geen stukje tekst uit een nummer van De Kreuners, helaas) heb ik heel graag gelezen en ik kijk uit naar de opvolger. Zijn grauwe post-apocalyptische visioenen schrikken sommige mensen misschien een beetje af maar ik woon in Kessel-Lo, dus ik kan wel wat hebben.
Voor de mensen die de schrijfstijl van Joost eens aan den lijve willen ondervinden, lees de column voor De Standaard: “Of mics and men“, oftewel zijn visie op comedy in Vlaanderen.
Of lees het interview met hem.
Of lees alles op zijn site.
Of koop zijn boek(en).
Of ga eens kijken als hij op het podium staat.
Ik heb hem daar ooit het zweet van zijn gezicht zien wrijven met een barkruk.
Roadkill Comedy is de naam van het Leuvense try-out podium dat sinds 2007 een plek biedt aan gevestigde namen om er nieuwe dingen te proberen en aan nieuwkomers die er komen ontdekken of ze al dan niet grappig zijn. Ik sta daar dan als vaste MC mijn ding te doen en iedereen ervan te overtuigen dat ze naar een coherent geheel zitten te kijken waar op voorhand over nagedacht is. Die avondjes hebben nogal een hoog rock en/of roll-gehalte (Ja, die foto is een crowdsurfende MC Seppe) maar misschien is het net dat wat het publiek in grote getale doet komen en terugkomen (We zitten elke maand zowat een uur op voorhand vol).
De uitdaging waar ik telkens opnieuw voor sta is het feit dat we een heel trouw en vast publiek opgebouwd hebben en ik het dus niet kan maken om de avond aan elkaar te praten met steeds weer dezelfde grappen en grollen.
En dan krijg je dus een Seppe die plots staat te zingen op het podium. Of crowdsurft, of het gesprek van vorige maand verderzet met die jongen op de eerste rij.
Allemaal dingen die dan en daar op het podium gebeuren en die (soms hopelijk!) nooit meer ergens anders zullen gebeuren, omdat ik ze dikwijls schrijf speciaal voor die locatie en zijn publiek.
Manieren blijven zoeken om het publiek blij te laten zijn dat ze je weer eens gezien hebben, ook al is dat dan ondertussen al voor de twintigste keer, het is eens iets anders dan een jeugdhuis binnenstappen waar niemand je kent met die grap over speeddaten onder je arm.
Ik ga dat nooit beu worden, denk ik…
Enfin, zaterdag 19 juni is het weer zover, de laatste voor de zomerstop. Met Bert Gabriëls en Roel Steeno. Meer details en info kan je vinden op roadkillcomedy.be
Foto (c) Steven Duerinckx – darkink.be
Een aantal meer dan geslaagde optredens achter de rug de afgelopen weken. Een uur spelen voor zowat het meest enthousiaste comedy-publiek ooit in café Hoeden en Petten te Maasmechelen (Het klinkt als een bruine kroeg waar tegen de muren afgewisseld met vuile tekeningskes op bierkaartjes allerlei hoofddeksels aan de muur genageld zijn, maar het is een gestileerde tapasbar ontworpen door een legertje binnenhuisarchitecten die ongetwijfeld allemaal al een IPad besteld hebben…), een uur spelen voor een overvol podiumcafé Buster te Antwerpen (waar het sinds Xander De Rijcke de programmatie onder zijn gevlederde vleugels heeft genomen alleen maar dankbaarder spelen lijkt te worden…) en niet te vergeten een half uur semi-try-outen in het café van de immer zwetende zeiker Fokke van der Meulen: The Joker, alwaar het wederom bewezen werd dat een comedian soms wegkomt met het roepen van: “3D cinema, wat is me dat!” om vervolgens te wachten op wat er komt… Of niet komt…
Het is dat een publiek belangrijk is. Publiek is belangrijk bij alle podiumkunsten, maar ik durf te betwijfelen of het ergens anders zo belangrijk is als bij comedy. Een publiek dat zich durft open te stellen voor het gewauwel van een stand-up comedian hen zo goed als onbekend, een publiek dat actief durft deel te nemen aan wat er dan en daar die avond aan het gebeuren is, zich laat meeslepen ook al heeft het geen flauw idee waar het naartoe gaat…
Zodra ik weet waar het naartoe gaat laat ik het jullie weten, maar damned het is fijn om onderweg te zijn.
(Foto van Hans Vangeel)
Jawel beste jongens en meisjes, finalist van de tweede Canvas Comedy Cup en winnaar van het Leids Cabaret Festival editie 2010 komt naar de Barcode in Leuven om er vanalles van zichzelf te geven op de februari-editie van Roadkill Comedy. Kom dat met uw eigen ogen zien.
Ik kijk er al naar uit.
