Ik ben sinds kort vaste MC op de comedy-avonden in café Hoeden&Petten (Maasmechelen). Hiervoor gevraagd worden was niets minder dan een eer en ik kijk uit naar mijn eerste beurt op donderdag 1 juli, waar ik de sets van Nederlanders Jasper Valstar en Roel C. Verburg aan elkaar zal praten. Ik denk dat Jasper mij in Nederland al een keer of 30 aankondigde en ik kijk uit naar de wederdienst.
… is niet alleen een stukje tekst uit “Ik wil je” van De Kreuners, het is ook de titel van het tweede boek van comedian/schrijver/theatermaker Joost Vandecasteele. Zijn eerste boek “Hoe de wereld perfect functioneert zonder mij” (geen stukje tekst uit een nummer van De Kreuners, helaas) heb ik heel graag gelezen en ik kijk uit naar de opvolger. Zijn grauwe post-apocalyptische visioenen schrikken sommige mensen misschien een beetje af maar ik woon in Kessel-Lo, dus ik kan wel wat hebben.
Voor de mensen die de schrijfstijl van Joost eens aan den lijve willen ondervinden, lees de column voor De Standaard: “Of mics and men“, oftewel zijn visie op comedy in Vlaanderen.
Of lees het interview met hem.
Of lees alles op zijn site.
Of koop zijn boek(en).
Of ga eens kijken als hij op het podium staat.
Ik heb hem daar ooit het zweet van zijn gezicht zien wrijven met een barkruk.
Roadkill Comedy is de naam van het Leuvense try-out podium dat sinds 2007 een plek biedt aan gevestigde namen om er nieuwe dingen te proberen en aan nieuwkomers die er komen ontdekken of ze al dan niet grappig zijn. Ik sta daar dan als vaste MC mijn ding te doen en iedereen ervan te overtuigen dat ze naar een coherent geheel zitten te kijken waar op voorhand over nagedacht is. Die avondjes hebben nogal een hoog rock en/of roll-gehalte (Ja, die foto is een crowdsurfende MC Seppe) maar misschien is het net dat wat het publiek in grote getale doet komen en terugkomen (We zitten elke maand zowat een uur op voorhand vol).
De uitdaging waar ik telkens opnieuw voor sta is het feit dat we een heel trouw en vast publiek opgebouwd hebben en ik het dus niet kan maken om de avond aan elkaar te praten met steeds weer dezelfde grappen en grollen.
En dan krijg je dus een Seppe die plots staat te zingen op het podium. Of crowdsurft, of het gesprek van vorige maand verderzet met die jongen op de eerste rij.
Allemaal dingen die dan en daar op het podium gebeuren en die (soms hopelijk!) nooit meer ergens anders zullen gebeuren, omdat ik ze dikwijls schrijf speciaal voor die locatie en zijn publiek.
Manieren blijven zoeken om het publiek blij te laten zijn dat ze je weer eens gezien hebben, ook al is dat dan ondertussen al voor de twintigste keer, het is eens iets anders dan een jeugdhuis binnenstappen waar niemand je kent met die grap over speeddaten onder je arm.
Ik ga dat nooit beu worden, denk ik…
Enfin, zaterdag 19 juni is het weer zover, de laatste voor de zomerstop. Met Bert Gabriëls en Roel Steeno. Meer details en info kan je vinden op roadkillcomedy.be
Foto (c) Steven Duerinckx – darkink.be
Een aantal meer dan geslaagde optredens achter de rug de afgelopen weken. Een uur spelen voor zowat het meest enthousiaste comedy-publiek ooit in café Hoeden en Petten te Maasmechelen (Het klinkt als een bruine kroeg waar tegen de muren afgewisseld met vuile tekeningskes op bierkaartjes allerlei hoofddeksels aan de muur genageld zijn, maar het is een gestileerde tapasbar ontworpen door een legertje binnenhuisarchitecten die ongetwijfeld allemaal al een IPad besteld hebben…), een uur spelen voor een overvol podiumcafé Buster te Antwerpen (waar het sinds Xander De Rijcke de programmatie onder zijn gevlederde vleugels heeft genomen alleen maar dankbaarder spelen lijkt te worden…) en niet te vergeten een half uur semi-try-outen in het café van de immer zwetende zeiker Fokke van der Meulen: The Joker, alwaar het wederom bewezen werd dat een comedian soms wegkomt met het roepen van: “3D cinema, wat is me dat!” om vervolgens te wachten op wat er komt… Of niet komt…
Het is dat een publiek belangrijk is. Publiek is belangrijk bij alle podiumkunsten, maar ik durf te betwijfelen of het ergens anders zo belangrijk is als bij comedy. Een publiek dat zich durft open te stellen voor het gewauwel van een stand-up comedian hen zo goed als onbekend, een publiek dat actief durft deel te nemen aan wat er dan en daar die avond aan het gebeuren is, zich laat meeslepen ook al heeft het geen flauw idee waar het naartoe gaat…
Zodra ik weet waar het naartoe gaat laat ik het jullie weten, maar damned het is fijn om onderweg te zijn.
(Foto van Hans Vangeel)
Jawel beste jongens en meisjes, finalist van de tweede Canvas Comedy Cup en winnaar van het Leids Cabaret Festival editie 2010 komt naar de Barcode in Leuven om er vanalles van zichzelf te geven op de februari-editie van Roadkill Comedy. Kom dat met uw eigen ogen zien.
Ik kijk er al naar uit.
En het is begot nog een goed boek ook. Verder ga ik daar niet te veel woorden aan vuil maken.
“De Geachten”, zijn literair debuut, is een verzameling brieven aan mensen in zijn onmiddellijke nabijheid. Ik zag Tim altijd al graag bezig op het podium en nu lees ik hem met evenveel van die graagte.
“Sylvia, gisteren stond jij op het werk over te geven achter een stapel paletten. Vandaag ben je niet komen werken. Heb jij thuis ook paletten?”
Zijn avonturen in schrijversland zijn te volgen op zijn blog.
Voor diegenen onder u die het nog niet moesten weten: Elke derde zaterdag van de maand kan u in café Barcode in het hart van Leuven gaan kijken naar Roadkill Comedy, een mix van beginnend jong talent en getalenteerde oude rotten die grapjes vertellen op het podium.
Het geheel wordt dan dikwijls aan elkaar gepraat door ondergetekende, die dat heel graag doet.
De editie van 21 november belooft wel heel memorabel te worden, want niemand minder dan de Australische, top-komiek Steve Hughes zakt af naar Leuven. Er op tijd bij zijn is de boodschap want we hanteren een strikte vol=vol policy, u mag nog zo hard met briefjes van 50 euro of met uw knap lief staan zwaaien…
En alsof dat allemaal nog niet genoeg is, krijgen we diezelfde avond ook nog bezoek van niemand minder dan Ygor (Aka Filip Haeyaert), klasbak van eigen bodem.
Dus: Zaterdag 21 november, café Barcode, Muntstraat te Leuven, begin 21u, deuren 20u30
Faceboekertjes kunnen hier eens gaan kijken.
Ge zou uw paar eurootjes al bij elkaar aan’t schrapen moeten zijn…
Vanaf oktober 2009 kan u in het muzikantenhuis te Gent maandelijks gaan kijken naar comedy. De eerste editie valt op donderdag 8 oktober en het wordt vast zo’n avond waarvan later iedereen zal beweren dat ze er bij waren.
Waarom dan alvast niet gewoon zorgen dat u daar bent, dan?
Ikzelf heb de eer om samen met collega raaskallend microfoon-gebroed en persoonlijke held Jeroen Leenders (zie foto) die eerste editie in te komen vullen.
En ik doe dat heel graag.
