Op 18 september speel ik op het eindfeest van Leuven Draait een nieuwe avondvullende show voor de eerste keer. Sommige mensen noemen dat dan een première, anderen een dik uur onnozel doen met een microfoon in de vuist. Ze hebben allebei een beetje gelijk, denk ik dan.
Het leek mij wel leuk om samen met de onvolprezen Iwein Segers een duo-voorstelling te geven op de Gentse Feesten en ziedaar, sommige dingen doe je dan ook gewoon. Samen staan we op het Comedyfestival Gent in de welgetitelde show: “Comedy²” en dit op:
19 juli 2009 om 22u
20 juli 2009 om 20u
Iwein brengt een stuk uit zijn luid bejubelde “25 Jaar Iwein Segers” terwijl ikzelf een try-out breng van mijn nieuwe show. We doen dat niet gelijktijdig, welterverstaan, we spelen dat achter elkaar, afzonderlijk… U snapt het wel.
Reden genoeg om luid beginnen scanderen: “Iwein! Segers! Iwein! Segers!”
En eventueel ook: “Seppe! Toremans! Seppe! …” Hetgeen iets minder vlot bekt, maar u doet daar dan maar een heel gek dansje bij om dat goed te maken.
Tickets zijn te bestellen via Uitbureau Gent.
Het fantastische festival “Leuven Draait” beleeft dit jaar zijn tweede editie en komende zondag is het alweer de beurt aan een nieuwe lading vers comedy-talent om zich gewillig te laten wikken en wegen. Ikzelf hou me die dag hoofdzakelijk bezig met jureren en beslissen welke prille podiumdromen meedogenloos de kop worden ingedrukt. Hey, kijk niet zo… We zijn al met te veel in het vak, ok?
Komende woensdag is op Eén, in het programma “Ook Getest Op Mensen” (20u45) te zien hoe ik op het podium mijn laatste sigaret aansteek en oprook. Verder ben ik live in de studio aanwezig om te vertellen hoe vlotjes dat mij allemaal afgaat… of niet…
En als u mij nu wil excuseren, ik vermoed dat de heroïne ondertussen perfect op temperatuur is.
De blonde van K3 stopt met heyah mama niyehohen, de economie stopt met draaien en ikzelf stop met roken. Tenminste, als het van het VRT programma “Ook Getest Op Mensen” afhangt. Inderdaad, het ophoesten van vieze bruine fluimen, de wetenschap dat een venijnig soort kanker tot de onmiddellijke mogelijkheden behoort en een hart dat pijn doet bij het nemen van twee treden waren nooit echt overtuigend genoeg, er was een tv-programma nodig dat vroeg: “Seppe, wil je stoppen?”
En ik zei: “Ja.”
… op de website van Seppe Toremans, mijn website dus. Verder hou ik gewoon op met over mezelf in de 3de persoon te praten, want dat is raar. Wederom een nieuwe website dus, na een tijdje afwezigheid. Voorlopig is onvolledigheid hier troef, maar geef het allemaal nog een paar weken en dat komt allemaal in orde op een manier waarvan je denkt: “Goh, dat is allemaal toch wel dik in orde gekomen!”
Ik ben blij dat jullie er zijn, trouwens.
